Дома Магазин Село Тресонче е рајот во мијачкиот крај

Село Тресонче е рајот во мијачкиот крај

688
0
АКЦИЈА

Мала Река, како лева притока на реката Радика, извира во близина на селото Тресонче, па затоа и крајот се вика малорекански. Тука се селата: Тресонче, Лазарополе, Галичник, Гари, Осој, Росоки, Селце и Сушица, познати како типично чисти мијачки населби.

Се смета дека Тресонче е најстаро мијачко, а со тоа и малореканско село. Се наоѓа распослано во подрачјето на Брзовец, разгранок на Бистра, надалеку познат како резерват и идеално место за диви кози. Велат дека во секое време на годината на овие карпести предели можат да се избројат над 350 вакви убави животинки.

Тресонче било дервенџиско село. Дервенџиите биле задолжени за набљудување на патот од Дебар за Маврови Анови, за што имале одредено даночно ослободување со султански ферман. Имале задача да им сигнализираат на караваните кога на патот има арамии и кога е чисто. За точната информација се гарантирало со глава.

Се наоѓа на 1.050 метри надморска височина, а било распоредено во 14 маала. Името означува место што се тресе, калливо место, односно река во која водата треска, скока, планинска брза река.

По предание, се смета дека селото Тресонче е мало старо село, но зголемено со новодојдени Македонци од албанско потекло од околината на Љума и зборовите „тре санче“ (три светци) укажуваат на некаква врска со Албанија. Стариот назив на Љума бил Река и денес на албански љума значи река. Ова име во словенска форма го пренеле Мијаците од Љума во Река, а Албанците го сочувале на свој јазик како Љума.

На четири километри источно од селото, во долината на Тресонечка Река, се наоѓа најубавиот пештерски систем Алилица. Составен е од Долна и Горна Алилица, поврзани со вертикален канал, и тука се наоѓаат единствените пештерски украси „висирози“. Горна Алилица е сува пештера, каде што се откриени траги од пештерска мечка, а за долната е карактеристично воден тек, водопад и две мали езера. Над овој пештерски систем се изворите на тресонечка река, каде што се наоѓаат 12 водопади, малку се познати само од причина што се недостапни.

За Тресонче се прераскажува уште едно предание. Тоа се случило во некое дамнешно време, кога, како што велат тресончани, „им дошло преку нос“. Па, се собрале , се организирале и решиле еднаш-засекогаш да им стават крај на зулумите, убиствата, грабежите и палежите. Добро вооружени тргнале во места од каде што доаѓале зулумќарите, во месноста Љума, област во Албанија од каде што се појавувале поединци или организирани банди. Во таков еден поход тресончани извршиле невидена одмазда за што долго се раскажувало, преживеаните дечињата ги заспивале со песната „љуљми – нанми да не доет луѓево што коските ни ги стресоа“. Така се претпоставува дека Тресонче потекнува од зборот треска, т.е. од стравот што го внеле кај зулумќарите и кој до ден-денес останал да се раскажува.

Извор Скопје24

ОСТАВЕТЕ ОДГОВОР

Please enter your comment!
Please enter your name here